Kerst op Isla de Ometepe

Met een beetje vertraging de foto's van onze kerstvakantie op Ometepe. Niet voor niets volgens Unesco bij de mooiste 10 plekken op aarde:

Duitse hoteleigenaar en Sankt Pauli fan was erg blij dat Thomas zijn Sankt Pauli shirt aan had!!!

Lekker!!!!

                                          Als je goed kijkt ligt in het midden van de foto een grote aligator met zijn bek open.

1e verjaardag Thomas!!!!

1e verjaardag Thomas

Op zondag 8 januari 2012, een dag voor zijn eerste verjaardag, gaf Thomas samen met zijn buurmeisje Frida een authentiek Nicaraguaans verjaardagsfeestje. Frida's vader is Duits (vandaar haar blonde haren), maar haar moeder Nicaraguaanse en die had de touwtjes deze dag stevig in handen.

Er waren 2 prachtige taarten, 2 pinata's vol snoep, 2 heliumballonnen en daarnaast vele andere versieringen. Er gaat een hoeveelheid snoep door op zo'n dag, het is om onpasselijk van te worden! Meer dan 6kg aan snoepjes hebben we met de 2 gezinnen gekocht voor in totaal zo'n 20 kids, en dan hebben we de snacks tussendoor nog niet meegerekend. Zucht, blij dat dit een eenmalige actie is, waar we in Nederland niet meer aan hoeven te doen (toch???).

Het feestje had een strak protocol ;-). De meeste gasten arriveerden tussen 15-15.30u en kregen hun welkomstcadeautje. Om 15.30u begonnen we met een fotosessie met de toen aanwezige kids en de jarige jobjes. Vervolgens werd de eerste pinata (geschreven met enje, die op deze pc niet te reproduceren valt) gehezen en begon de aanval. Met een stok en, indien al wat ouder geblinddoekt, wordt de pinata te lijf gegaan terwijl de pinata op en neer danst doordat er door moeders aan het touw getrokken wordt. Alle kindjes eromheen roepen dan ariba (boven) of abajo! (beneden), zodat de geblindoekte enig idee heeft waar die moet slaan. Tegelijkertijd wordt er aan de kindjes aan de lopende band frisdrank en gefrituurde hapjes uitgedeeld.

Op het moment dat de pinata stuk begint te raken, raken de gezichtjes van de kindertjes rondom gespannen.... De snoepjes vallen en als een kudde hongerige wolven vallen de kleintjes op de grond om zoveel mogelijk snoepjes te rapen. 

Na Frida's pinata kwam die van Thomas en het verhaal begon van voren af aan, en ook de drankjes en hapjes bleven rondgaan. 

Na de pinata's werden de tasjes met cadeautjes en snoepjes (alsof er nog niet genoeg geraapt en uitgedeeld was) uitgedeeld. De kinderen kregen een minuut of 5 om in hun tasjes te kijken en wat snoepjes te eten en toen begon de spelletjes ronde. Eerst de stoelendans!!! met cadeautje voor de winnaar... en daarna een danscompetitie voor de meisjes (palo de mayo) en daarna voor de jongens, wederom met cadeautje voor de winnaar.

Daarna was het tijd voor zingen en taart. We besloten dat T voor deze ene speciale dag wel wat taart mocht. Een vinger van de topping op zijn lippen gestreken was voor hem voldoende om een head first in de taart te doen! Wat een feest, daarna nog lekker met de handjes graaien en voila, het taartmonster was geboren. Na de taart was het over met de pret en gingen de gasten er weer vandoor. Tijd voor het relaxtere deel met een biertje, terwijl T door de chica's werd vermaakt. Alles bij elkaar een superdag!

De voorbereidingen...

snoep... veeeeeeel snoep.....

entreecadeautjes, afscheidscadeautjes en zakjes met nog meer snoep

Het feestje

De 2 jarige jobjes en hun vriendjes en vriendinnetjes

met hun pinata's

De pinata wordt geblindoekt aan stukken geslagen waardoor alle snoepjes eruitvallen.

Daarna is het graaien...

en snaaien!

Er wordt nog naar een paar spelletjes gekeken.

En dan is het eindelijk tijd voor taart! Mjummie

Het taartmonster, ahhhhhhh

De nabeschouwing

Met de chica's in de slaapkamer cadeautjes uitpakken

En dan thuis in de pyama nog even nagenieten van de mooie dag

Thomas

Reserva Miraflor

Na bijna een maand geen berichten te hebben geplaatst toch maar even wat foto's die gemaakt zijn met de Iphone van Marieke. Doordat onze camera gestolen is hebben we de afgelopen weken alleen af en toe een foto met de telefoon van Marieke kunnen maken, zij staat er zelf dus helaas niet op... Vandaag (9-11-2011), komen Kirsten en Dirk langs in Jinotega en zij brengen onze nieuwe camera mee! Dus vanaf vandaag is er behalve de matige internetverbinding geen excuus meer om geen foto's te plaatsen...

Hoewel ik (Kees) doordeweeks druk ben met mijn werk gebruiken we de weekenden om tripjes in de omgeving te maken. Het berggebied waar we zitten heeft vele prachtige natuurreservaten en boerderijen die je kan bezoeken. Onderstaand de foto's van ons verblijf in het natuurgebied Reserva Miraflor waar we verbleven in de mist van Finca Neblina del Bosque. O.a. Thomas zijn eerste ritje op een paard...

Uitzicht vanaf onze cabana

                                                     de toekomstige baas van de finca: Nemo

                                                     Even uitrusten na een lange wandeling.

                                         De eerste keer op een paard, Thomas wist nog niet goed of hij het wel leuk   vond. Op Isla de Ometepe nog maar een keertje proberen dan maar...

Beroving

Voorlopig zullen wij en jullie het zonder onze foto's moeten doen. Afgelopen maandag zijn we een wandeling op een van de omgevende bergen in Jinotega gaan maken.
Het is een prachtige, steile wandeling omhoog naar het kruis dat boven op de berg staat. Tijdens de wandeling heb je een heel mooi uitzicht over Jinotega dat steeds verder onder je komt te liggen. Boven op de berg is een soort plateau van waaruit je een prachtig uitzicht hebt over Jinotega, Lago de Apanas en de omgevende bergen.
We hebben veel foto's gemaakt en Kees was net de laatste foto's van mij (Marieke) en Thomas aan het nemen toen achter Kees een jochie van een jaar of 16 verscheen met een T-shirt voor zijn gezicht en op zijn hoofd geknoopt. Achter hem verschenen nog 2 van dit soort jochies...
Ze vroegen om geld en haalden allemaal een mes tevoorschijn. Ik ben met Thomas bij hen weggelopen en ons lieten ze verder gelukkig met rust. Kees gaf ze gelijk zijn portemonnee, waar maar ter waarde van 5 euro aan geld inzat. De jochies leken daarvan te balen, en vroegen om meer. Omdat we verder niets hadden namen ze onze camera mee en verdwenen met het geld en de camera.
We zijn enorm geschrokken maar verder gelukkig ongedeerd! Voorlopig geen wandelingen door de natuur meer voor ons, tenzij we een (gewapende) gids mee hebben...

Iedereen in de buurt en op Kees z'n werk is erg lief voor ons, en Kees heeft z'n private investigators van zijn project ingezet om te zien of het te achterhalen valt wie dit waren en of we de camera nog terug kunnen krijgen. Ben bang van niet, maar je weet het nooit.

Hopelijk volgende keer weer vrolijkere berichten!

Verkiezingen

Vandaag zijn de presidentsverkiezingen in Nicaragua, een mooi moment dus om mijn voorspelling aan het blog toe te vertrouwen. Doordat we in een van de Sandinistische bolwerken zitten is ons aangeraden om vandaag de straat maar niet op te gaan. Met het uiterlijk van een Amerikaan weet je op zo’n dag nooit wat voor gevoel je bij de mensen opwekt. Mijn gedurfde voorspelling voor de verkiezingsuitslag is een overwinning voor de FSLN (Sandinisten van President Ortega) en voor de Liberalen. Deze twee partijen vormen de huidige coalitie en hebben een stevige grip op het land. Want hoewel er verkiezingen zijn en er sprake is van een relatieve persvrijheid is valt er nog wel het nodige aan te merken op het rechtstatelijke gehalte en de gezondheid van de democratie in Nicaragua. Gecombineerd met een stevig gewortelde corruptie en vriendjespolitiek laat de uitslag zich raden. Ben dus bang dat net als bij de snorkels het verhaal van kapitein Ortega best eens waar zou kunnen zijn...




Update: de twee regeringspartijen hebben gezamenlijk bijna 94% van de stemmen behaald (63% voor de Sandinisten van FSLN en 31% voor de liberalen), een heel normaal resultaat dus voor de "gezonde democratie" die Nicaragua is. Blijkbaar is iedereen in Nicaragua volstrekt gelukkig met de regering die ze hebben... :-(