Beroving

Voorlopig zullen wij en jullie het zonder onze foto's moeten doen. Afgelopen maandag zijn we een wandeling op een van de omgevende bergen in Jinotega gaan maken.
Het is een prachtige, steile wandeling omhoog naar het kruis dat boven op de berg staat. Tijdens de wandeling heb je een heel mooi uitzicht over Jinotega dat steeds verder onder je komt te liggen. Boven op de berg is een soort plateau van waaruit je een prachtig uitzicht hebt over Jinotega, Lago de Apanas en de omgevende bergen.
We hebben veel foto's gemaakt en Kees was net de laatste foto's van mij (Marieke) en Thomas aan het nemen toen achter Kees een jochie van een jaar of 16 verscheen met een T-shirt voor zijn gezicht en op zijn hoofd geknoopt. Achter hem verschenen nog 2 van dit soort jochies...
Ze vroegen om geld en haalden allemaal een mes tevoorschijn. Ik ben met Thomas bij hen weggelopen en ons lieten ze verder gelukkig met rust. Kees gaf ze gelijk zijn portemonnee, waar maar ter waarde van 5 euro aan geld inzat. De jochies leken daarvan te balen, en vroegen om meer. Omdat we verder niets hadden namen ze onze camera mee en verdwenen met het geld en de camera.
We zijn enorm geschrokken maar verder gelukkig ongedeerd! Voorlopig geen wandelingen door de natuur meer voor ons, tenzij we een (gewapende) gids mee hebben...

Iedereen in de buurt en op Kees z'n werk is erg lief voor ons, en Kees heeft z'n private investigators van zijn project ingezet om te zien of het te achterhalen valt wie dit waren en of we de camera nog terug kunnen krijgen. Ben bang van niet, maar je weet het nooit.

Hopelijk volgende keer weer vrolijkere berichten!

Verkiezingen

Vandaag zijn de presidentsverkiezingen in Nicaragua, een mooi moment dus om mijn voorspelling aan het blog toe te vertrouwen. Doordat we in een van de Sandinistische bolwerken zitten is ons aangeraden om vandaag de straat maar niet op te gaan. Met het uiterlijk van een Amerikaan weet je op zo’n dag nooit wat voor gevoel je bij de mensen opwekt. Mijn gedurfde voorspelling voor de verkiezingsuitslag is een overwinning voor de FSLN (Sandinisten van President Ortega) en voor de Liberalen. Deze twee partijen vormen de huidige coalitie en hebben een stevige grip op het land. Want hoewel er verkiezingen zijn en er sprake is van een relatieve persvrijheid is valt er nog wel het nodige aan te merken op het rechtstatelijke gehalte en de gezondheid van de democratie in Nicaragua. Gecombineerd met een stevig gewortelde corruptie en vriendjespolitiek laat de uitslag zich raden. Ben dus bang dat net als bij de snorkels het verhaal van kapitein Ortega best eens waar zou kunnen zijn...




Update: de twee regeringspartijen hebben gezamenlijk bijna 94% van de stemmen behaald (63% voor de Sandinisten van FSLN en 31% voor de liberalen), een heel normaal resultaat dus voor de "gezonde democratie" die Nicaragua is. Blijkbaar is iedereen in Nicaragua volstrekt gelukkig met de regering die ze hebben... :-(

Vrijwilligerswerk

De organisatie waar ik (Kees) vrijwilligerswerk doe blijkt een stuk groter te zijn dan ik vooraf op basis van de website had verwacht. Afhankelijk van hoe je telt werken er 50 tot 70 mensen. Volgens goed Nicaraguaans gebruik bleek de directrice weinig van mijn komst gehoord te hebben en dacht ze dat ik begin oktober al zou komen. Blijkbaar had de tussenpersoon van het Duitse project slechts gesproken met iemand van de administratie die het niet als haar taak zag om alle info door te geven aan diegene die er wat mee moest doen. Toen ze hoorde dat ik in Nederland advocaat ben was wel meteen duidelijk waar ik aan zou gaan werken. De organisatie ondersteunt kinderen die op jonge leeftijd al werken om toch nog wat van school te maken en biedt verder mogelijkheden tot ontspanning door theaterles/ schilderen/ sport/ muziekles e.d. te geven. Naast deze activiteiten zet de organisatie zich met name in voor kinderen die slachtoffer zijn van seksueel misbruik en/of geweld. Hiertoe is er een radiostation dat de hele dag uitzend met af en toe wat voorlichting tussendoor waar de wat oudere jongeren aan mee kunnen werken. Verder is er een sportschool waar een vechtsport leraar zelfverdedigingles geeft voor meisjes.

Daarnaast is er een maatschappelijk werkster, een psychologe en een jurist. Deze drie begeleiden slachtoffers van misbruik bij het juridische proces tegen de misbruiker. In Nicaragua is zo’n proces namelijk helaas een erg pijnlijke en confronterende bedoeling. Zo moet het slachtoffer/ aangeefster ter terechtzitting niet alleen vragen van de rechter beantwoorden maar krijgt ook de advocaat van de verdachte de kans om het slachtoffer aan een kruisverhoor te onderwerpen. Gecombineerd met de lage kans op een straf voor de verdachte – door corruptie of onkunde bij het OM of rechters – is het niet verwonderlijk dat weinig slachtoffers besluiten tot aangifte. Mijn taak is om met de jurist van de organisatie de slachtoffers voor te bereiden op het proces, bewijs bijeen te brengen en aan het OM aan te leveren en het scherp houden van rechters en het OM. Verder ga ik proberen in kaart te brengen waar het in het verleden bij rechtzaken fout is gelopen (hetgeen door een gebrek aan documentatie over die eerdere zaken nog best lastig is...). Alles bij elkaar best uitdagend. Zo heb ik volgende week besprekingen met politie, gemeente, OM en mensen van de rechtbank. Verder is de week daarop de eerste zittingsdag met een zaak die we begeleiden. Mijn eerste indruk is dat er op het punt van organisatie van werkzaamheden en structuur nog wel wat te winnen valt bij de jurist die ik nu help. Hij werkt al jaren in zijn eentje en is na de universiteit rechtstreeks hier begonnen. Veel heeft hij dus niet van anderen kunnen leren, gelukkig staat hij wel open voor aanwijzingen en is hij leergierig. Alles bij elkaar voldoende te doen...

Jinotega!

Na twee weken in het prachtige Granada nu sinds een week aangekomen op onze bestemming. Jinotega is een klein stadje in de noordelijke hooglanden van Nicaragua (950 meter) en is daardoor wat koeler dan de rest van het land. (20-25oC) Na aankomst waren we blij verrast door het huisje dat we via via al geregeld hadden maar nog niks van hadden kunnen zien. Zoals op de foto’s te zien is hebben we een eigen huisje met een voortuin, veranda, achtertuin, heerlijk ruime woon/eetkamer en een open keuken. Een prima plek voor Thomas om zijn dagen door te brengen. Het verschil in klimaat is bij hem direct al goed te merken doordat hij nu weer beter eet en slaapt. Naast de waterpokken had hij in Granada duidelijk ook moeite met de klamme hitte.

Jullie hoeven je geen zorgen te maken dat we ondervoed terugkeren, reposteria Silvia heeft heerlijk gebak. Vooral de tres leches valt goed in de smaak. Voor de gezondere trek komt dagelijks de groenteboer langs de deur met z’n karretje vol verse waar, erg handig. Op de hoek zit nog een klein winkeltje waar je van alles kan halen en voor de grotere/westerse dingen en goed uitziend (en smakend) vlees is er de supermarkt in het centrum.

De dagelijks exercise zit hem vooral in het wassen. Alles moet met de hand, en er is geen lavanderia in de stad L. De hotels hebben alleen een vergunning om te wassen voor hun gasten, bijzonder land...

De straat met de porton negro (ons huis aan de straatkant):

Ons huis, achter de zwarte poort: 

In het huis:

De achtertuin/ wasplaats:

zwemmen met T bij hotel Granada

Talenschool Kees

Verjaardag van Tatiana, gevierd met pinata (geschreven met een enje, lukt niet op onze pc) 

Verjaardagspop uit Midden-Amerika, gevuld met snoepjes. Deze wordt traditioneel geblindeerd kapot geslagen door de jarige en de omstanders (normaal kinderen) rapen dan de snoepjes op.

vulkaan mombacho

Uitzicht over Granada, Lago de Nicaragua en las isletas vanaf de vulkaan

Een breuklijn, leuke klimplek

 Flora en Fauna

La vida Granadiense

Granada 27-10-11

La vida Granadiense

Nadat we over de eerste shock van onze nieuwe familie heen waren, bleek het erg leuk om hier te verblijven. Een kijkje in de keuken van het echte leven hier.

Desondanks zijn we blij dat we zaterdag naar Jinotega gaan en daar ons eigen huisje zullen hebben, erg benieuwd! Superfijn is dat we door kennissen van onze familie in Granada naar Jinotega gebracht zullen worden in naar het schijnt een mooie pickup met airco, relaxed!!! Geen gezeur met bussen, overstappen en al onze bagage plus mannetje.

Maar goed, ons leven hier in Granada:

Tussen 7-7.30u is er ontbijt, gemaakt door ofwel Karla (vrouw des huizes) of haar moeder (die hiernaast woont) of haar tante. Ondertussen loopt Mateo, hun 15 maanden oude zoontje rond en probeert alles wat hij niet mag te doen (op tafel klimmen, kastjes opentrekken, door de moddertuin lopen en ga zo maar door).Maar ook komt hij meerdere keren met Thomas knuffelen en kusjes geven. Thomas vindt het prachtig, en wij vinden het superschattig!

Dan vertrekt Kees naar school, en worden Thomas en Mateo gebadderd en het hele huis 5-10x geveegd en gedweild. De afwas, en de was worden gedaan, en dit alles door tante en moeder van Karla en soms nog een nichtje. Karla zelf is druk met van alles en nog wat, en vooral veel kletsen! Mateo wordt van het ene naar het andere huis gesleept, een echt boefje! Hij is veel bij z’n oma, die zonder mopperen de hele dag met hem ronddraaft, en zowel hier als in haar eigen huis de boel draaiende houdt. Vorige week is Karla’s zus van een meisje bevallen en die 2 wonen nu even hiernaast bij moeders, dat doet ze er ook nog wel even bij....

Rond 10u is het huis dan schoon en kan er door ons (Karla en ik) gedouched worden. Tante wordt er opuit gestuurd om boodschappen te doen en rond 10.30-11u wordt er gekookt, zodat als Kees en Alejandro (man des huizes) thuis komen voor de lunch er gegeten kan worden. Iedereen eet zo’n beetje achter elkaar aan, maar ze hangen wel rond in en om de keuken.

’s Middags hebben we het huis voor onszelf, want dan werken zowel Alejandro als Karla. Toen Thomas zo ziek was van de waterpokken, konden we dan ff relaxen/boekje lezen of Thomas wiegen op de schommelstoel.

Nu Thomas zich weer wat beter voelt gaan we ’s middags lekker toeristisch doen! De isletas (eilandjes voor de kust van Granada in het meer van Nicaragua), zonsondergang bekijken vanaf de Merced (kerk) en bij het zwembad van hotel Granada hangen. Morgen naar vulkaan Mombacho, waar we elke dag op uit kijken, als de bewolking het toelaat!

Vandaag ben ik (Marieke) met Karla op haar vrije dag een middagje gaan shoppen, altijd leuk! Flink wat extra kleertjes voor T gekocht, door de hitte zweet hij veel, en we hadden niet zoveel korte mouwen rompers mee omdat het in Jinotega koud zou zijn. Met 5 voor warmere streken dacht ik een eind te komen, maar meer dan 1,5 dag doet hij er niet mee.  Vorige week dus een paar extra gekocht, maar die waren heel duur. Nu op de goede plekken geshopped en 2^e hands rompers van goede merken gekocht die door de Europeanen en Amerikanen waarschijnlijk aan het goede doel hebben geschonken.... Wie weet draagt T jullie rompertje nu wel ;-)

Tussen 18-19u wordt er door moeders een hapje opgewarmd. Karla is dan nog aan het werk. Ze werken hier 5 ½ dag per week, en Karla werkt van 14-22u of 6-14u. Alex werkt op de ‘normale tijden’ van 8-12 en 13.30-17u.

De lunch is hier echt de hoofdmaaltijd en ’s avonds is er gallo pinto (rijst met bonen, bleh!!!!) of quesedillas (gefrituurde deegdingen met kaas erin), of,ook al zo lekker gezond, taco’s. Hier verstaan ze daar heel wat onder dan wij. Het zijn een soort gefrituurde sigaarvormige deegdingen met een vulling van rundvlees of kip. Voor Mateo wordt dan afwisselend gezorgd door Alejandro (voor de tv op hun eigen kamer) en moeders in het huis ernaast. Weer wordt er heel wat heen en weer gesleept. Karla en Alex willen graag een eigen huis kopen, hoe dat dan met Mateo moet.... Ben benieuwd, haha. Er zal wel de hele dag een tante of nichtje aanwezig zijn om de dingen dan te regelen en voor Mateo te zorgen, want zelf zie ik het ze nog niet doen.

Na het eten gingen we deze week enkele dagen nog even een biertje drinken (en soms hapje eten) met een aantal aardige lui van Kees z’n talenschooltje. Ben benieuwd of we straks in Jinotega ook gezellige mensen ontmoeten om ’s avonds zo af en toe een biertje mee te gaan drinken! Later meer....

PS geen tijd meer gehad deze blog te uploaden, dus met wat vertraging alsnog

Convento San Francisco

las isletas

Uitzicht over Granada vanaf de Merced